۩ ۩ ●•▪·کهکشان آرزوها۩ ۩ ●•▪·

مرگ بر روي زمين، براي فرزند خاك پايان راه نيست،

اما كسي كه آسماني است ،

مرگ برايش آغاز كاميابي است،

بي ترديد كاميابي از آن اوست.

در سوگ من جامه سياه عزا نپوشيد،

بلكه در جامه اي سپيد همراه با من شادماني كنيد.

از كوچ من با حسرت سخن مگوييد،

بلكه چشمان خود را ببنديد،

آنگاه مرا در همان لحظه و نيز براي هميشه

در كنار خويش خواهيد ديد،

مرا بر روي شاخه هاي نازك و پر برگ درختان بخوابانيد،

سپس برداريد و بر دوش هاتان حمل كنيد

و آرام و آهسته به جايي بكر و دست نخورده ببريد.

جبران خليل جبران

نوشته شده توسط ღღஜღღسمیراღღஜღღ تاریخ یکشنبه 24 تیر1386 و ساعت 10:1 بعد از ظهر

|+|

http://amantes.blogfa.com

پروردگار مهربان من؛ از دوزخ این بهشت رهاییم بخش !

در اینجا هر درختی مرا قامت دشنامی است، و هر زمزمه ای بانگ عزایی و هر چشم

انداری سکوت گنگ و بی حاصل رنجزایِِ ِ گسترده ای.

در هراس دم میزنم، در بی قراری زندگی میکنم و بهشت تو برای من بیهود گیِ رنگینی

است.

این حوران زیبا و غلامان رعنا همچون مائده های دیگر برای پاسخ نیازی در من اند؛ اما

خود من بی پاسخ مانده ام.

هیچ کس، هیچ چیز در اینجا " به خود "هیچ نیست.

"بودن من " بی مخاطب مانده است.

من در این بهشت ، همچون تو در انبوه آفریده های رنگا رنگت تنهایم.

تو قلب بیگانه را میشناسی ، که خود در سرزمین وجود، بیگانه بوده ای!

کسی را برایم بیافرین تا در او بیارامم..."دردم درد بی کسی بود..."

/دکتر علی شریعتی/

نوشته شده توسط ღღஜღღسمیراღღஜღღ تاریخ دوشنبه 18 تیر1386 و ساعت 10:13 بعد از ظهر

|+|

http://amantes.blogfa.com

سلام به همه دوستاي خوبم بالاخره بعد از يك سال اومدم ، دلم واسه همتون تنگ شده…

اميدوارم بازم مثل سابق بتونيم دوستاي خوبي براي هم باشيم…

كاش

كاش آسمان حرف كوير را مي فهميد و اشك خود را نثار گونه هاي خشك كوير مي كرد.

كاش دلها آنقدر خالص بودند كه دعا ها قبل پائين آمدن دستها مستجاب مي شدند.

كاش مهتاب با كوچه هاي تاريك شب آشنا تر بود.

كاش بهار آنقدر مهربان بود كه باغ را به دست خزان نمي سپرد.

كاش در قاموس غصه ها ، شكوه لبخند در معني داغ اشك گم نمي شد.

كاش مرگ معناي عاطفه را مي فهميد

كاش كاش كاش

نوشته شده توسط ღღஜღღسمیراღღஜღღ تاریخ یکشنبه 17 تیر1386 و ساعت 10:7 بعد از ظهر

|+|

http://amantes.blogfa.com